باز، دریای دلم، توفانی‌ست
آسمان کسلم، بارانی‌ست
باغم ار زیر و زبر شد، نه عجب
تحفه‌ی فصل خزان، ویرانی‌ست
شرح تنهایی من می‌پرسی؟
شرح تنهایی من طولانی‌ست
دور باطل زده‌ام، قصه‌ی من
همه سرگشتگی و حیرانی‌ست
بعد سرگشتگی و حیرانی
باز هم حیرت و سرگردانی‌ست