آدمهاي بزرگ بر خود سخت مي گيرند و آدمهاي حقير بر ديگران .

كنفوسيوس

آرزويم اين است
نتراود اشك در چشم تو هرگز مگر از شوق زياد. نرود لبخند ازعمق نگاهت هرگز و به اندازه ي هر روز تو عاشق باشي

باز، دریای دلم، توفانی‌ست
آسمان کسلم، بارانی‌ست
باغم ار زیر و زبر شد، نه عجب
تحفه‌ی فصل خزان، ویرانی‌ست
شرح تنهایی من می‌پرسی؟
شرح تنهایی من طولانی‌ست
دور باطل زده‌ام، قصه‌ی من
همه سرگشتگی و حیرانی‌ست
بعد سرگشتگی و حیرانی
باز هم حیرت و سرگردانی‌ست

emrooz koli be rage dastam negah kardam, khastam, tanham, tanham, tanham.......

emrooz az un roozast ke baz hame chi jam shode, har lahze bayad joloe ashkamo begiram....
avalin bare ke ehsas mikonam ghalbam yejurie, meske churuk shode jam shode, gereftast.... hamshe motaghed budam ke baghie har chi mikhan began vali ghalbe man sefide, motmaen budam.....
mitarsam, zendegim shode tars va negarani va hala mifahmam ke chera enghadr delam barae khunamun tu iran tange, chon unja faghat aramesh bud, faghat aramesh......

● کل کل
حافظ شیرازی

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا

به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را
صائب تبریزی

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا

به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را

هر آنکس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد

نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را
شهریار

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا

به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را

هر آنکس چیز می بخشد بسان مرد می بخشد

نه چون صائب که می بخشد سر و دست و تن و پا را

سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشن

نه بر آن ترک شیرازی که برده جمله دلها را

1chizi hast, ehsasesh mikonam vali nemidunam chi.......

khastam...... emrooz motmaen shodam hamun 1zare etemad be nafsi ke hamishe dashtamo az dast dadam kamel, nemidunam koja, key va chejuri gomesh kardam vali un che mohme inke alan nist...........

delam mikhad 1, faghat 1 dooste khoob inja dashte basham....

Az harf nazadan motenaferam.... midunam ke nabayad az kalame motenafer estefade konam, vali dar morede in 1 mozu be nazaram belamane ast!..... shayad barae in az harf nazadan khosham nemiad ke khodam adami nistam ke narahatim az 1nafar unghadr tulani beshe ke be harf nazadane behesh berese vali tajrobe neshun dade ke baraye kheylia asan zadan ya nazadanesh mohem nistva unghadri azyateshun nemikone, injast ke kare adam sakht mishe!

delam barae shamloo khundan tu otagham tang shode , hanuz inja jayi monaseb nadaram ke dar aramesh sher bekhunam, shayad ham moshkel az ja nist , moshkel az mane ke ramesh nadaram

تو خوبيو من بدي نبودم.

تو را شناختم تو را يافتم تو را دريافتم و همه‌ي ِ حرف‌هاي‌ام شعر شد

سبک شد.

عقده‌هاي‌ام شعر شد همه‌ي ِ سنگيني‌ها شعر شد

بدي شعر شد سنگ شعر شد علف شعر شد دشمني شعر شد

همه شعرها خوبي شد

آسمان نغمه‌اش را خواند مرغ نغمه‌اش را خواند آب نغمه‌اش راخواند

به تو گفتم: «گنجشک ِ کوچک ِ من باش

تا در بهار ِ تو من درختي پُرشکوفه شوم.»

و برف آب شد شکوفه رقصيد آفتاب درآمد.

من به خوبي‌ها نگاه کردم و عوض شد

ممن به خوبي‌ها نگاه کردم

چرا که تو خوبي و اين همه اقرارهاست،

بزرگ‌ترين ِ اقرارهاست.

ــمن به اقرارهاي‌ام نگاه کردم

سال ِ بد رفت و من زنده شدم

تو لب‌خند زدي و من برخاستم.

MAN RISHE DAR KHAKAM

MAN RISHE DAR KHAKAM

MAN RISHE DAR KHAKAM

.

.